Geschreven door : Rinosseros - Categorieën : Reviews De Stripspeciaalzaak

Vitamine (Vitamin) - Vitamine (Vitamin)

Verhaal:

Sawako is een studente als een ander. Ze lacht met haar vriendinnen en heeft met Kota een vriendje aan de haak kunnen slaan. Kota helpt Sawako met enkele probleemvakken, maar vraagt in ruil daarvoor wel regelmatig een snelle wip op risicovolle plaatsen. Sawako is daar niet echt mee gediend, maar durft er niets op zeggen. En dan gebeurd het onvermijdelijke: een klasgenoot van Sawako betrapt de twee. De klasgenoot zag enkel het meisje en tot overmaat van ramp laat Kota Sawako vallen als een baksteen. Sawako wordt nu het mikpunt van allerlei pesterijen van haar zogenaamde ‘vriendinnen’. Ook van de leraren moet ze niet al te veel hulp verwachten en thuis heeft ze geen zin om haar verhaal te doen.

Wanneer ze begint te spijbelen herontdekt Sawako een oude passie van haar, het maken van strips. Met al haar energie zet Sawako zich aan dit enige lichtpunt dat ze nog heeft…

Mijn mening:

‘Voor gewaarschuwde lezers’. Zeker, er zitten enkele shockerende scènes in, maar wat mij betreft mochten ze het label wel weglaten. Suenobu schuift immers enkel maar enkele sociale problemen naar voor, ze toont duidelijk fouten van de huidige maatschappij en windt er geen doekjes om. Moet je er daarom ‘voor gewaarschuwde lezers’ opplakken?

Suenobu klaagt het Japanse schoolsysteem aan, het allesoverheersende groepsgevoel en natuurlijk ijime, het zoeken van een zwart schaap zodat hij/zij gepest kan worden. En denk nu niet dat het hier alleen om een Japanse situatie gaat. Misschien is het hier bij ons minder uitgesproken, maar niemand maakt me wijs dat er hier niet gepest wordt.

Mede door haar heel mooie en emotionele tekenstijl (die trouwens wat lijkt op die van Miwa Ueda tijdens de beginperiode van Peach Girl) weet Suenobu de lezer mee te sleuren in het verhaal, mee te voelen met Sawako.

Tijdens haar verhaal gebruikt de mangaka zeker enkele clichés, zoals de sterke heldin die zich weet op te trekken aan één heel klein lichtpuntje, of zoals een vader die zijn kind geen strobreed in de weg legt (daartegenover staat dan wel de moeder natuurlijk). Ze maakt langs de andere kant ook komaf met andere clichés die veel minder geloofwaardig zijn. Moet je bijvoorbeeld altijd vergevingsgezing zijn, ook al hebben mensen je in het diepst van je hart gekwetst? Of zoals Suenobu zelf aangeeft aan het verhaal: is vluchten niet soms beter dan de problemen te lijf te gaan?

Suenobu weet op een schitterende manier een eigen stijl te vinden om de lezer op een geloofwaardige manier door een verhaal met een zeer moeilijk thema te loodsen. Deze manga doet nadenken over reële problemen binnen een maatschappij zonder daarbij een belerende toon aan te slaan. Als het andere werk van de mangaka even veel diepgang heeft als deze one-shot, dan is dat werk meer dan welkom in mijn mangabib.

 

Rinosseros - 28/3/2006

- Score -

Tekeningen:

16/20

De cover kon/kan me niet echt overtuigen. Gelukkig bevestigen de tekeningen binnenin de stelling dat een cover vaak misleidt.

 

Scenario:

16/20

Een stevig scenario over de lijdensweg en de heropstanding van een slachtoffer van pesten.

 

Gevoelswaarde:

16/20

Suenobu weet je mee te sleuren en mee te leven.
 

 

Uitgeverij:

14/20

Misschien ligt het aan mijn exemplaar, maar ik ben beter gewend van Génération Comics. Zo zijn de tekeningen niet altijd even goed afgedrukt…

 

TOTAAL

87%