Geschreven door : Flo Van Dijck - Categorieën : Reviews De Stripspeciaalzaak

Tremen

Tremen

Dit album lees je niet, je voelt het

Wanneer men de boekenbijlagen van zelfverklaarde kwaliteitskranten doorbladert, kan men niet anders dan besluiten dat recensenten of hun chef eersteklas kieskauwers zijn. Het lijkt alsof geen strip verdient om door hen besproken te worden als de maker niet minstens in een oorlogsgebied of een inrichting heeft gezeten. En plots ligt het imponerende Tremen van de twintiger Pim Bos voor hun veeleisende neus. Wat nu?

Na enig opzoekwerk weten we dat Bos in 1990 in Vlaardingen werd geboren, dat hij studeerde aan de Breda University of Applied Sciences (BUAS), dat hij er met enkele medestudenten een heerlijke kortfilm maakte (Ghozer, onder andere op YouTube te bekijken), dat Marc Legendre hem een poosje onder z'n vleugels nam (onder andere publicatie in Stroke) en dat hij ondertussen in de game industry als concept painter en 3D modeler werkt. Daar sta je dan met een debuut dat álle aandacht verdient, maar getekend, geschreven én gekleurd is door een kerngezonde spetter die vrolijkheid en levenslust uitstraalt.

In een clip op YouTube vertelt Pim Bos dat hij geïnspireerd raakte door La Planète Oubliée van de Italiaan Serpieri. Niet zozeer door diens rondborstige vrouwen dan wel door de fantastische decors. Toch is Tremen geenszins een doorslagje van Druuna. Eveneens zijn er aanwijsbare sporen van Mœbius en ademt dit album de sfeer van meer dan één post-apocalyptische kunstenaar, maar Bos slaagt erin om zijn woordeloze vertelling in een eigen universum te situeren. Tremen is geen sf, vindt hij zelf. Bos heeft zijn onderbewuste aan het woord gelaten en getekend wat hij graag tekent. Dat zijn curieuze machines en rare typetjes die geen vat krijgen op de hen omringende wereld. Daarnaast houdt hij van zwarte humor, overdrijft daar niet mee en is net zozeer spaarzaam met knipogen en sous-entendus. Staat een en ander symbool voor iets groters, iets breed inzetbaar en alomvattend? Met die dingen is Bos naar eigen zeggen niet bezig. Tremen is wat het is. Vergis je evenwel niet, dat is heel wat.

Dit is een uniek en onvergelijkbaar debuut dat de lezer treft, meesleept en ontroert. Pim Bos beschikt over eclatante grafische kwaliteiten en een benijdenswaardig observatievermogen. Het scenario zit verdraaid slim in mekaar, maar is evenzeer weergaloos simpel en verstaanbaar. Tremen is zo'n strip die aantoont dat er met dit medium meer mogelijk is dan kaderlijntjes weglaten om op een verrassende manier iets bijzonders te vertellen. Dit album lees je niet, je voelt het. Een ervaring die lang nazindert.

Of Pim Bos meer pijlen op z'n boog heeft, zal moeten blijken. Maar met deze ene strip overklast hij het œuvre van ettelijke wauwelaars en poseurs waar de pers zo tuk op is. Dat dit niet z'n bedoeling was, is charmant en geen onaardig detail. Tremen moest nu al op de eerste plaats in de verkooptop staan.