Geschreven door : Wouter Porteman - Categorieën : Reviews De Stripspeciaalzaak

Sisco - 11: Belgian Rhapsody

Sisco - 11: Belgian Rhapsody

Comeback in stijl

Sommige dingen weet je beter niet. In naam van het staatsbelang worden de goorste smeerputten netjes gedicht. Maar elke politieke compensatie, financieel gekonkelfoes of delicate topdiplomatie, heeft voor de juiste prijs zijn uitvoerder. In de veiligheidsdienst van de Franse president is Vincent Sisco een van die mannen uit de schemerzone. Door te spioneren, te verraden en te moorden, redt hij het vaderland op zijn manier. Sisco is een nietsontziende klootzak, maar hij waardeert wel zijn schaarse vrienden. Tijdens een humanitaire hulpactie is Manon ontvoerd door Soedanese rebellen. Tot woede van Sisco wil zijn Frankrijk omwille van politieke redenen, geen losgeld betalen. Maar in ruil voor een "schoonmaakklus" (zie het vorige tweeluik) mag hij een anoniem interventieteam uitrusten om haar te bevrijden. Het Franse commando vindt de schuilplaats van de gijzelaars, maar Manon is er niet. Ze is door de rebellen meegenomen naar Brussel. In haar maag zitten ettelijke condooms vol diamanten.

Sisco is een raar geval. Zelfs na tien albums voel je weinig of geen empathie voor het hoofdpersonage. Bovendien zijn de meeste nevenpersonages banaal eendimensionaal en onderling perfect inwisselbaar. De tekenstijl van Thomas Legrain kan je het best omschrijven als risicoloos, commercieel realisme, maar het is wel perfect uitgevoerd met genoeg warmte om de albums uit het moeras van de vele Photoshopstrips te tillen.

De reeks, die even werd stopgezet om Legrain zich te laten verfrissen op The Regiment, is en blijft wel prima leesvoer. De killer in dienst van de Franse Republiek — tiens, gaat de Killer van Luc Jacamon en Matz nu ook niet die richting uit? — beleeft immers geen doorsnee verhalen. De plot van scenarist Benoît Chaumont alias Benec is ook nu weer een diepgelaagde belangenstrijd tussen Russische, Amerikaanse, Chinese en Franse spionnen. Bovendien geeft het uitstapje naar Brussel het album een extra troef. Tof!

Het zou hypocriet zijn om te zeggen dat we Sisco zwaar gemist hebben, maar aan de andere kant zijn we wel blij dat hij terug is. Dit is een comeback in stijl.