Geschreven door : Wouter Porteman - Categorieën : Reviews De Stripspeciaalzaak

Renaissance - 1: Ontheemd

Renaissance - 1: Ontheemd

E.T. en de Avatar-ziekte

2084. Het gaat niet goed met de wereld. Nee, echt niet goed. Parijs is nog steeds ondergelopen door de wassende Seine. Italië is ook verzopen. De vluchtende Italianen vechten met de Zwitsers over de Alpen. De Sahara is nu helemaal onleefbaar geworden door de verzengende hitte. In Oceanië vecht men ter dood om de weinige droog gebleven gebieden te beschermen tegen klimaatvluchtelingen. In Noord-Amerika woedt een hevige burgeroorlog. Recent hebben Texaanse separisten zelfs de laatste oliebronnen in brand gestoken. Men krijgt ze maar niet geblust. In Azië slaat de griepepidemie dodelijk om zich heen. Het einde van de wereld is echt nabij. De mens dreigt uit te sterven. Vanop de planeet Näkän kijkt men de situatie met lede ogen aan. Ze kunnen toch geen potentieel intelligent ras laten uitsterven? Dat kan toch niet? Hun leiders besluiten dan ook eensgezind een immense reddingsactie op touw te zetten en de mensheid van extinctie te redden. De pasgehuwden Swänn en Sätie worden gemobiliseerd om deel te nemen aan de invasie. Arts Sätie helpt de zieke Parijzenaars. Soldaat Swänn wordt ingezet om de Näkäanse brandweer te beschermen bij de Texaanse olieramp. Voor de Näkänen is het duidelijk dat ze in vrede komen en alles in gereedheid brengen om de mensheid een echte renaissance te gunnen. Maar de mens zou de mens niet zijn als hij hun bedoelingen onmiddellijk zou begrijpen.

Renaissance zou de zoveelste apocalyptische sf-thriller kunnen zijn. Er wordt getapt uit de bekende vaatjes als Ravian, Jeremiah, Golden City en Enki Bilals Bug. En helaas zien ook de aliens er hier verdomd menselijk uit. De Avatar-ziekte dus. Waarom speelt elk sf-verhaal tegenwoordig zo op veilig met zijn buitenaardsen? We slaagden er vroeger toch ook in om Mogwais, Alf en E.T. graag te zien? Maar dan koos scenarist Fred Duval (Carmen McCallum, UUR U, Hauteville House) alsnog voor een originele invalshoek. De E.T.'s van dienst hebben echt vreedzame bedoelingen. Ook het zijsprongetje naar de leefwereld van Swänn en Sätie was absoluut verfrissend én geloofwaardig. Bovendien scoort tekenaar Emem (armen McCallum, UUR U) flink veel punten. De Fransman ging immers voluit in het scheppen van de wonderlijke florawereld van Näkän. Het resultaat heeft mede door de psychedelische inkleuring een machtige retrotoets, enigszins vergelijkbaar met Frederik Peeters' Koma en bepaalde Axel Moonshines. Dik geslaagd dus.

De start van het drieluik Renaissance speelt flink wat troeven uit en heeft heel wat in huis om te scoren bij een groot publiek. Alleen jammer dat het eerste deel een puur inleidingsdeel is dat nog alle kanten uit kan, maar wij zijn er alvast nu al voor gegaan.