Geschreven door : Kurt Vander Meeren - Categorieën : Folders - NL

PDF Stripmunk Magazine - 6 - September/oktober 2022

PDF Stripmunk Magazine - 6 - September/oktober 2022

Changing of the guards! Aflossing van de wacht.

Een stripliefhebber die wat oplet, weet dat er boeiende dingen gebeuren in stripland. Het is komen en gaan. Oude reeksen verdwijnen of krijgen een chirurgische ingreep, jonge talenten steken hun kop op of zijn helemaal rijp, klaar om te plukken. Oudere talenten bevestigen hun faam.

“Iedereen wil oud worden maar niemand wil het zijn,” heb ik Marc Sleen in zijn laatste jaren enkele keren horen zeggen. Ik denk nog altijd dat hij die grappige vaststelling zelf heeft uitgevonden.

100 jaar Sleen, 75 jaar Nero. We hebben de tentoonstelling in Brussel gezien. Notoire Sleenkenners Noël Slangen en Yves Kerremans werden bij de samenstelling van de expo meteen geconfronteerd met de hedendaagse geschiedenis. Gedroegen Nero en Sleen zich als racisten? Waren ze vriendelijk voor vrouwen? Het zijn andere tijden, dat is duidelijk. In al mijn ontmoetingen met Sleen heb ik hem nooit, maar dan ook nooit één onvertogen woord horen zeggen over mensen met een andere kleur, overtuiging of geaardheid. Sleen sprak trouwens Swahili. Zijn enthousiaste belangstelling voor interessante vrouwen maakte van hem een charmeur eersteklas. We komen uit een tijd waarin veel werd getolereerd.

Wat me gelukkig maakt is dat de spirit van Nero, een wereldverbeteraar, een vredesapostel, een strijder tegen onrecht, blijft voortleven. Ik kijk dan ook heel nieuwsgierig uit naar een nieuwe Nero van toptalent Dirk Stallaert (66) en scenarist Kim Duchateau (54), in het dagelijkse leven een scherp cartoonist en een modern mens. Als iemand Sleens figuren in zijn vingers heeft is het uiteraard Dirk Stallaert wel. Als iemand in het hoofd van Sleen kan kruipen is het de geestige, balorige Kim Duchateau.

Ondertussen nemen we ook afscheid van de strip van scenarist Urbanus (73) en tekenaar Willy Linthout (69). Omdat ik op tijd ben geboren, en blijven leven ben, heb ik veertig jaar Urbanusstrips van dichtbij kunnen volgen. Ik heb genoten van de baldadigheden van hun figuren, het in elkaar stampen van heilige huisjes en hun niet te temmen levensblijheid. Er is al genoeg miserie in de wereld, om de hoek en vijftienhonderd kilometer verderop. Willy Linthout heeft nog enkele hoofdstukken in zijn hoofd zitten voor De jaren van de olifant, een warme strip over de zelfgekozen dood van zijn zoon. Probeer maar overeind te blijven in het leven.

Ik herbeleef ook de vreugde van ontmoetingen met Willy Vandersteen en Karel Biddeloo. Op het stripfestival in Angoulème hebben Karel en ik nog geheim agent gespeeld. Met gestrekte duim en gestrekte wijsvinger wilde hij mij doodschieten toen ik in een microfoon in de revers van mijn jas aan ’t praten was. Hilarisch. Scenarist Peter Van Gucht (59) en tekenaar Romano Molenaar (41) gaan met Galaxa hopelijk nog andere herinneringen bij me oproepen.

En wat gaat Merho (73) ooit beslissen? Blijft zijn toffe reeks de Kiekeboes bestaan? Mogen later — hopelijk zijn de stripgoden mild voor hem — andere mensen zijn reeks overnemen? Ik denk dat het moeilijk is om een besluit te nemen. Het gaat veel méér om emotie dan om commercie, denk ik. De strip moet steengoed blijven natuurlijk, die mag niet verwateren. En tegelijkertijd gun je je nabestaanden en andere medewerkers toch ook graag een financieel interessant leven. Ik vind het geweldig dat ‘Niet Nu LauraLaura Janssens (32) zich gaat uitleven met Fanny in een Kiekeboeshommage.

Over oud en nieuw gesproken. Het grappigste stripalbum dat ik in jaren heb gelezen is toch wel van twee van de pot gerukte toptalenten Marc Legendre (66, hij weet niet uit het hoofd hoeveel stripscenario’s hij ooit heeft geschreven, zovéél!) en Charel Cambré (een jongeling van 54). Heden verse vis, in mootjes geserveerd in tapasrestaurant La Taperia in Herenthout, mag in geen enkele stripbibliotheek ontbreken. Over sterke mannen gesproken. Meer van dat.

Op talent staat geen leeftijd. En een strip waarover ik niet uitgepraat geraak is Zestig lentes, van Aiméé de Jongh (33) en Ingrid Chabbert (43). Een sterke strip over een vrouw van zestig die eindelijk eens aan zichzelf denkt. Cinema en poëzie tegelijk. Over sterke, hedendaagse vrouwen gesproken. Meer van dat. Op talent staat geen leeftijd, geen geslacht, geen kleur, geen geaardheid.

PATRICK VAN GOMPEL 
Journalist en stripliefhebber

>> Klik hier om deze folder als pdf te raadplegen/downloaden