Geschreven door : Gert Meesters - Categorieën : Reviews Focus Knack

Losse tongen

Losse tongen

DE KOGEL EN DE KERK

Zelfs Losse tongen, een oude Rabaté over een wijnbouwersdorp in de Loirestreek, getuigt al van de intelligentie van diens latere strips.

Wie Ibicus of Een tweede jeugd koestert, zou door Losse tongen wel eens teleurgesteld kunnen worden. De nieuwe van Pascal Rabaté – de laatste jaren drukker met films naar zijn strips dan met de strips zelf – is immers niet echt nieuw, maar een vertaling van Un ver dans le fruit die ons met vijftien jaar vertraging bereikt. Losse tongen stamt uit de tijd toen Rabaté grafisch nog iets te weinig eigen stijlen durfde te ontwikkelen. Zijn zwart-witstrips van toen waren al trefzeker vormgegeven, met overtuigende personagetekeningen en heel Franse plattelandsdecors. Ze zagen er bijzonder donker uit, maar over het algemeen ook zo klassiek dat je ze niet speciaal voor hun grafiek zou oppikken. Dat kwam pas met Ibicus, een big bang in zijn oeuvre. Toch heeft Losse tongen veel te bieden van wat later Rabatés succes zou worden.

Dit verhaal over wijnbouwers in de jaren zestig aan de Loire, enkele kilometers van de plek waar Rabaté opgroeide, krijgt met koppige boeren, goedmoedige burgemeesters en jonge pastoors ogenschijnlijk een klassieke rolverdeling, gebaseerd op dorpse folklore. Toch doen de personages authentiek aan. Een jonge pastoor reist naar zijn nieuwe parochie, waar net een wijnbouwer op een gewelddadige manier aan zijn einde is gekomen. Bijna ondanks zichzelf komt de jonge pastoor eerder dan de politie de ware toedracht van het sterfgeval op het spoor. Zijn herderlijke omgang met de zaak haalt echter de lont niet zomaar uit het kruitvat. Het detectiveverhaal door de ogen van een jonge pastoor mengt Rabaté met nevenverhalen over diens dominante moeder, over ontbrekende kerkklokken, misdienaars aan de miswijn en ander alcoholmisbruik.

Couleur locale is bij Rabaté altijd met een liefhebbende knipoog – tenslotte kende hij de gemeente die hij als decor gebruikte goed uit zijn jeugd. Menslievende humor, een intelligent en diepgaand scenario dat voortbouwt op veel klassieke Franse cinema, en een fijn gevoel voor timing maken het zo toch verheugend nieuws dat deze opgewarmde Rabaté in het Nederlands verschijnt.