Geschreven door : Wouter Porteman - Categorieën : Reviews De Stripspeciaalzaak

I.R.$. - 20: De beursdemonen

I.R.$. - 20: De beursdemonen

Wake-up call

De Verenigde Staten van Amerika hebben een nieuwe president. Zijn naam doet er niet toe, maar de man maakt er een punt van om zijn land terug te geven aan de Amerikanen. Een van zijn belangrijkste actiepunten is het herbekijken van de handelsverdragen met China. Hun import moet zwaar belast worden ten voordele van de eigen Amerikaanse productie. De Amerikaanse macht moet gerespecteerd worden. Het volk juicht, maar de grote bedrijfsleiders zetten zich scherp. Zij willen hun winsten veilig stellen. Zo ook de multinational Channing Coorporation van Robert Max, de vader van belastinginspecteur Larry B. Max. In alle luwte heeft het bedrijf een afspraak met de overheid om illegaal Chinese producten in te voeren om zo hun officieel verlies te compenseren. De poppen gaan er aan het dansen als Larry B. Max plots enkel forse aandeelhouders uitkoopt en zo de absolute controle over het bedrijf verwerft. Vader Robert en zijn machtige Chinese vennoot Jason Wang zijn in alle staten. Ook de IRS begrijpt er niets van. Het was de taak van Larry om zich rustig te infiltreren in de financiële dienst om zo de machinaties bloot te leggen. Na intern onderzoek komen ze erachter dat Larry zwaar financieel ondersteund werd door de machtige, rechtsnationalistische econoom Carlyle Jakoff. Het sein voor de Amerikaanse belastingdienst om hun nieuwe bloedhond Matthew Cortez achter Larry B. Max te sturen. En dan verplaatst Wang een schaakstuk dat niemand verwacht.

Er is iets met I.R.$. Het is zo'n serie waar je continu over twijfelt. Onlangs herlazen we alle albums en de reeks blijft meer dan overeind staan met enkele forse uitschieters. Scenarist Stephen Desberg weet hoe je een spannend verhaal vertelt en de economische inslag die elk tweeluik beheerst, heeft de scherpte die een Largo Winch soms mist. Na twintig jaar schort het de reeks echter nog steeds aan twee zaken om echt hoge toppen te scheren. Ten eerste zijn er naast Larry B. Max geen nevenpersonages, of het is de weinig beklijvende vrouwelijke insteek van escortdames Gloria en Kate. Op zich niet erg, Larry B. Max blijft intrigerend genoeg om te beklijven. Het tweede nadeel is erger. Tekenaar Bernard Vrancken wisselt prima getekende albums af met de grootste bagger. Hij kan nochtans tekenen, zoals hij bewees in Zwart Bloed. En hij kent de fijnste trucjes van Photoshop zoals hij bewees in H.Ell. Na het erbarmelijk gephotoshopte Kate's Hell was het vorige deel grafisch weer op niveau, maar voor het twintigste jubileumalbum heeft Vrancken er absoluut geen zin in. Het begon meer dan aardig, maar na enkele bladzijden gaat het grafisch pijlsnel achteruit. Het absolute dieptepunt is de zwevende sigaret van pagina 26. Een schande voor de reeks.

Er is iets met I.R.$. We begrijpen de haat-liefde niet van de auteurs. We begrijpen zeker de grafische nonchalance niet. Nochtans heeft de reeks heel veel fans, met onszelf op de eerste rij. Tijd om te herpakken, en jammer van dit prima tweeluik.