Geschreven door : Wouter Porteman - Categorieën : Reviews De Stripspeciaalzaak

Giacomo C. - Terug naar Venetië - 2

Giacomo C. - Terug naar Venetië - 2

Rat wordt kat

De overloper! De verrader! De terugkeer van de beruchtste rokkenjager van Venetië, Giacomo Casanova, blijft niet onbesproken in de onderwereld van de zinkende stad. Giacomo werkt sinds kort als agent voor de Quarantia Criminale, de lokale politie. Door zijn voorkennis boekt hij het ene succes na het andere. Zijn voormalige compagnons en vrienden mijden hem nu als de pest en willen hem zelfs uit de weg ruimen. Maar Giacomo C. geeft geen krimp. Zijn nieuwe leven bevalt hem steeds meer. Zelfs de meeste notabelen van de Raad van Tien juichen zijn resultaten toe. Als dat geen deuren opent! De rat werd kat, hun beste kat. Maar doordat de onderwereld rake klappen krijgt, is er plots weer ruimte voor nieuw crapuul. De onverbiddelijke "schoolmeester" — een mooie cameo van Mads Mikkelsen — wint al snel het pleit en trekt gedisciplineerd ten aanval met zijn schoeljes. Misschien was het vroeger toch beter.

We waren eind 2017 dolgelukkig toen Griffo's beste reeks ooit een doorstart kreeg en wel op persoonlijke vraag van uitgever Jacques Glénat zelf. Helaas was het album volledig gericht op nieuwe lezers. De fans van het eerst uur, waar we onszelf zeker bijrekenen, kregen het op hun heupen van de herintroductie van alle hoofd- en nevenpersonages. Eén voor één mochten ze zich eens komen voorstellen, al of niet via een goedkope seksscène. We hadden nooit gedacht dat zelfs dit ons ooit zou ergeren. Nee, Giacomo C. was terug en dat was het dan. Twijfelend besloten we dit tweede deel alsnog een kans te geven, oondanks de rare gondel op de cover, maar je weet nooit.

Wat zijn we blij dat we dit gedaan hebben! Jean Dufaux maakt er een prima historische politiestrip van. Voor één keer heeft hij hier zelfs geen deus ex machina of andere magie voor nodig. Gewoon is bij Giacomo C. al speciaal genoeg. Bovendien had Griffo er duidelijk zin in, en dit was ook al enkele jaren geleden. De strenge hand van Dufaux, die graag zijn tekenaars bepaalde beelduitsnedes en richtlijnen oplegt, is hier misschien niet vreemd aan. Net zo'n bladspiegel maakt van de sterfscène op pagina 52 een beklijvend pareltje. Dit is vintage Dufaux met een herboren Griffo. En ook de enige echte Casanova raakt pagina na pagina meer in zijn sas. Op een gegeven moment versiert hij zelfs Mejaï, de wulpse zigeunerin uit De Schorpioen. Of dat maken wij onszelf toch graag wijs.

Hoe dan ook, met dit album is Giacomo C. echt terug. En daar zijn we echt, maar dan ook écht, blij mee.