Geschreven door : Seppe Cools - Categorieën : Reviews De Stripspeciaalzaak

Dwergen - 14: Brum van de zwervers

Dwergen - 14: Brum van de zwervers

Doordrenkt van testosteron en geweld

De wereld van Arran bestaat nog maar sinds 2013, maar er is op een zevental jaar tijd zoveel bereikt in dat universum. Jean-Luc Istin startte destijds met de reeks Elfen, en een tweetal jaar later volgde kleine zus Dwergen. Intussen zijn ook Orks & Goblins en Magiërs erbij gekomen. Het veertiende Dwergen-album is er eentje van Nicolas Jarry, die alle Dwergen-scenario's al voor zijn rekening nam.

Iedere keer wordt een nieuwe Dwerg belicht en dit keer is het de beurt aan Brum van de Zwervers. Driehonderd jaar op de teller, maar deze heer van het IJzeren Legioen heeft nog steeds de woede en zin om te knokken. Zijn reünie met meester Garem is dus een gelegenheid om zich te meten met de jonge kampioen, Korom. De Put brengt heel wat herinneringen terug. Het is een arena waar alle Dwergen hun emoties en frustratie kunnen uitstorten door elkaar in alle legitimiteit in elkaar te slaan. De redenen waarom hij terug in de Put duikt, worden duidelijk wanneer hij zijn levensverhaal vertelt. Zo hangt hij op jonge leeftijd rond met Roq, Darum en Poko en wordt hij verliefd op zijn leermeesters dochter, Yal. We komen ook te weten hoe hij transformeerde van braaf ventje tot gewelddadige militair.

De nieuwste Dwergen is er eentje dat doordrenkt is van testosteron en geweld, maar niet alleen dat. Alles wat we over Brum te weten komen, wordt mooi en uitgebreid verteld met behulp van de bruine vertelkaders en flashbacks. Het concept van de Dwergen-reeks blijft dus, maar dat neemt niet weg dat het aangename lectuur blijft. Dat is niet alleen de verdienste van Jarry, maar ook van tekenaar Jean-Paul Bordier. Hij zorgt voor indrukwekkende decors (laat de pagina's 34 en 35 daar een voorbeeld van zijn), niet verwonderlijk dat zijn naam al in enkele Arran-albums staat. Zo werkte hij al mee aan de nummers 4 en 9 van Dwergen en aan het vierde Elfen-album. Niet alleen de decors zijn tot in de puntjes uitgewerkt, ook in de vechtscènes spat de actie ervan af. Dat in tegenstelling tot de gewone dialoogplaten, waar de Dwergen een meer statische indruk maken.

De woordenlijst achteraan is ook mooi meegenomen, want de instaplezer weet nog niet dat een courtar een Dwerg zonder edel bloed is of een behaarde een volwassen Dwerg is. Brum van de Zwervers is in ieder geval een strip met interessante personages die de veertiende aflevering omvormen tot vermakelijke lectuur.