Geschreven door : Wouter Porteman - Categorieën : Reviews De Stripspeciaalzaak

De kronieken van Amoras - 5: De killerbacterie

De kronieken van Amoras - 5: De killerbacterie

Bingo in de caravan

Eén kraslotje. Een onnozel kraslotje zorgde ervoor dat tante Sidonia eventjes geen geldzorgen meer had. Ze trakteerde iedereen op een kampeervakantie aan de kust. Een BBQ'tje, wat petanque en een fles tafelwijn, meer hebben onze helden niet nodig. Even de ellende vergeten in hun caravan in hun eigen Camping Cosmos. Op het terrein baat de milieubewuste dochter van de eigenaar de typische superette uit. Ze moet het alleen doen, want haar vader ziet ze nauwelijks. De natuurwetenschapper is immers net terug van een expeditie waar hij in de smeltende permafrost een dodelijke bacterie heeft gevonden. Deze zal hij nu verkopen aan de meest biedende crimineel. Eindelijk zullen hun geldzorgen voorbij zijn. De eerste koper die hij te pakken krijgt, is ene Krimson.

Ja, we geven het toe. Ondergetekende was waarschijnlijk de enige in de lage landen die de eerste Amoras-cyclus niet geweldig vond. De tekeningen waren de max. De start en insteek ook, maar dat tijdreizen maakte ons zo moe, lui zelfs. Hierdoor herlazen we de andere delen niet meer bij elk nieuw deeltje en was onze beleving om zeep. Toch bleven we Amoras, en nu De Kronieken van Amoras, kopen. Die geweldige tekeningen, weet je wel. Begonnen die kerels nu wel weer met een drieluik zeker! Met Gardavu! begroeven ze gelukkig ook dat concept. Eén verhaal, één deel. We zijn weer mee. Yes!

Met De Killerbacterie gaat scenarist Marc Legendre nog een stap verder. Hij brengt de helden samen op een afgelegen plek en als in een ware huis clos, bundelt hij er alle actie en verhaallijnen. Het scenario zit prima in elkaar. De hoofdplot is simpel, maar niet dwaas. Bovendien weeft Legendre er nog verschillende draadjes tussen die hij allemaal netjes afrondt. En alsof dat niet genoeg is, spelen de auteurs volop met de axioma's van Suske en Wiske. We gniffelen als Wiske nog maar eens brult dat ze gaat ontploffen. Of als Lambik pretentieus zijn stunten evoceert bij een zoveelste jenevertje te veel. En hoe beeld jij je Lambiks vakantiekledij in? Yep, de held draagt inderdaad een marcelleke dat hij schaamteloos combineert met hoog opgetrokken witte sokken in zijn sandalen. Het zit allemaal zo juist. Het hoort zo.

Grafische kameleon Charel Cambré koos voor Amoras een semi-realistische stijl met prachtig uitgewerkte decors. Nergens gaat hij voor de gemakkelijkste oplossing. Vraagt het verhaal een plensbui, dan tekent hij nauwgezet duizenden regeldruppels en opspattende plassen. Een overgangsplaatje verrijkt hij met natuurlijk invallend zonlicht en een overlopende fazant die haastig door de plassen rent. Het hoeft niet, echt niet, maar het levert wel geweldige prentjes op. Dit is gewoonweg af.

De Killerbacterie is een grappige, prima actiestrip. Een losstaand verhaal met alle nodige Willy Vandersteen-ingrediënten. Het kon een van de betere reguliere Suske en Wiskes geweest zijn, maar de knipogen en sfeer maken hem toch vintage Amoras. Bovenal is dit een hoopvolle strip. Dat beetje licht in hun duisternis verdiende deze spin-off ook weleens. Jammer dat de auteurs nu weer uitpakken met een sinistere cover. Het zij zo. Een niet te deprimerende omgeving enéén onnozel kraslotje. Meer was er niet nodig om Amoras te heruitvinden. Het resultaat is dikke bingo!