Geschreven door : David Steenhuyse - Categorieën : Reviews De Stripspeciaalzaak

De complete Guus Slim - 6: Speuren naar spoken

De complete Guus Slim - 6: Speuren naar spoken

Eerbetoon

In deze bundel staan de allerlaatste officiële verhalen van Guus Slim door Maurice Tillieux en Gos, die de reeks als tekenaar overnam sinds het verhaal 18-Karaatswerk (zie De Complete Guus Slim deel 5). Sindsdien zijn er wel wat hommageverhaaltjes verschenen, maar tot een concrete comeback of doorstart kwam het niet. Daar waken Tillieux's twee dochters wel over. Ze hebben een punt, dat ook in het dossier staat vermeld: de grafische stijl van hun vader kan wellicht nagedaan worden, maar diens geest zou niet te imiteren zijn.

Dat ondervond ook Gos die het verhaal Tussen Wal en Schip in zijn eentje moest afmaken na het tragische auto-ongeluk dat Tillieux in 1978 het leven kostte. Gos kon het niet voltooien als een volwaardig album van 48 pagina's. Grafisch is het nog een van de betere verhalen in dit album, met veel zin voor actie en een grote dosis zelfvertrouwen. Dat laatste won hij tijdens zijn samenwerking met Tillieux die hem met tips en bijna vaderlijke raad bleef overladen. In het verhaal wordt een mini-onderzeeër bij een verzamelaar van legermateriaal ontvreemd om een overval mee te plegen. Het is een redelijk stevig en goed uitgebouwd verhaal.

Het voorgaande, Een Luizige Langspeler, zagen Tillieux en Gos als een te snel tussendoortje om het productietempo aan te houden. Na de verwisseling van een langspeelplaat (op de ene staan liedjes van Greta Love, op de andere staan wiskundige formules, maar ook in een platenhoes van Greta Love) ontspint zich een hoteldebotel kolderverhaal vol achtervolgingen. Gos tekent met zichtbaar gemak allerlei voertuigen, die er heel knap uitzien, maar als verhaal heeft het weinig om het lijf.

De mysterieuze thriller Guus Slim en de Spoken, met kleine sf-elementen zoals vechtrobotten, is lezenswaardiger. Aanvankelijk tekent Gos het nog behoedzaam, maar al snel toont hij zich virtuozer met een betere lijnvoering en meer lef om grotere zwartpartijen te gebruiken. Het draagt bij aan de grimmige erfenis van Tillieux's vroegere detectivereeks Félix waaruit Guus Slim voor het weekblad Robbedoes tot stand kwam. Het verhaal kent ook een bescheiden James Bond-gehalte door een wetenschapper uit het Oostblok op te voeren die met antimaterie-experimenten Amerikaanse satellieten wil vernietigen. Hij oefent alvast met levende materie, zoals mensen. Vlinder zal dat ook ondervinden.

Aanvullend zitten vier geïllustreerde leesverhalen waarvan twee niet eerder in het Nederlands verschenen (dank, Arboris!) en een afsluitend kortverhaaltje dat Tillieux op uitnodiging van het concurrerende weekblad Kuifje maakte. Het had de voorbode moeten zijn van — toen al — een terugkeer van Guus Slim die hij zelf weer zou tekenen. Het werd helaas zijn allerlaatste bijdrage aan de stripwereld.

Soms missen we weleens de onderhoudende kwaliteiten van een verdwenen generatie waartoe onder meer Tillieux, Jean-Michel Charlier, René Goscinny, Greg en, jazeker, Willy Vandersteen horen. Het integraal heruitbrengen van hun œuvre zal hoogstwaarschijnlijk geen nieuwe lezertjes aantrekken, maar laat het op zijn minst een eerbetoon zijn voor hun oerdegelijke verhalen die indertijd tienduizenden lezers wisten aan te spreken.