Geschreven door : Diederik Van De Velde - Categorieën : Reviews De Stripspeciaalzaak

Countdown - 1. Es-Shahid - 2. De glazen val

Countdown - 1. Es-Shahid - 2. De glazen val

Kat-en-muis zonder winnaars

Soms, heel soms, heeft een strip atypische hoofdpersonages. Doorgaans is dat een weloverwogen keuze van de scenarist die dan meteen zijn kunde kan tentoonspreiden. Toch is dat niet bij ieder genre even makkelijk. Neem nu bijvoorbeeld dit drieluik. Hoofdpersonages zijn een onderzoeksrechter en een commandant van de Franse antiterreureenheden. Zij jagen op een geradicaliseerde bekeerling en zijn terreurcel.

Ondanks het thema is de keuze voor die hoofdpersonages ietwat dansen op het slappe koord. De nadruk ligt immers niet hoofdzakelijk bij de actie, maar wel bij de snelheid en de gevolgen van de genomen beslissingen. Een groot deel van het verhaal speelt zich dus af in kantoren en vergaderzalen, in dialogen tussen instanties die argumenten afwegen. Countdown is bijgevolg meer een psychologische thriller dan een actiestrip. Ervaren rot Matz (De Killer, Tango, Mexicana) heeft in zijn scenario heel wat aandacht voor wat achter de schermen gebeurt en wijst er zo (bewust niet altijd subtiel) op dat wat in de pers verschijnt niet altijd een genuanceerde weergave is van terreuronderzoek. De pers heeft immers niet altijd weet van alle afwegingen die de onderzoekers maken. Als er dan iets fout loopt in de opsporingen, volgen de beleidsmakers de publieke opinie en komen speurders in het oog van de storm.

Dat dit allemaal zo realistisch aanvoelt — zowel de psyche van de onderzoekers als de verantwoording en de sfeer van de onderzoeksstappen — heeft er hoogstwaarschijnlijk mee te maken dat de Franse antiterreurmagistraat Marc Trévidic meeschreef aan dit plot. In het Frans verscheen de start van dit drieluik in 2018, toen de IS-dreiging nog merkelijk acuter was. De vertaling bij uitgeverij Daedalus moet het (gelukkig!) zonder dat twijfelachtige momentum stellen. Maar zelfs dan nog slaagt het duo Matz-Trévidic erin een gejaagde, gespannen sfeer te creëren die goed weergeeft dat niemand ooit wint bij een dergelijk kat-en-muisspel. Terroristen kunnen speurders tijdelijk stappen voor zijn, maar eens hun planning doorzien, kunnen zij het gerecht niet voor blijven. Antiterreurdiensten voorkomen dan weer veel, maar hun successen blijven om veiligheidsredenen vaak geheim, hun falen daarentegen allesbehalve. De vraag is niet of, maar wanneer er een volgende aanslag komt. Dat gevoel dat er haast bij is om erger te voorkomen, is voelbaar vanaf de aanzet van het openingsdeel van dit dieluik en zorgt ervoor dat je geboeid blijft verder lezen, ondanks de soms droge vermeldingen van juridische procedures of opsporingsmethodes. Als het slot dit aanvoelen weet vast te houden, zal de spanningsopbouw het sterke punt van dit drieluik blijken.

Guiseppe Liotti is het derde lid van het auteursteam. Hij is geen tekenaar die overdondert of opvalt. Quasi anoniem kwijt hij zich van zijn taak zonder de aandacht naar zijn werk te willen trekken. Waar andere tekenaars het scenario grafisch versterken, lijkt hij met zijn aanpak de aandacht net zo weinig mogelijk van het plot te willen afleiden.

Op de Franse stripmarkt moet de samenwerking van de drie heren alvast hebben aangeslagen. Van hetzelfde trio verscheen daar vorig jaar immers Les fiancées du Califat (De verloofden van het Kalifaat), een one-shot met andermaal een terreurthema. Benieuwd of ook dat vertaald zal worden, maar eerst tellen wij af naar het slot van deze race tegen de klok.