Geschreven door : Diederik Van De Velde - Categorieën : Reviews De Stripspeciaalzaak

Blue Note: De laatste uren van de drooglegging

Blue Note: De laatste uren van de drooglegging

Een dubbeltje dat op zijn kant blijft tollen

Goed geslapen vannacht? Heb je een alerte dag vandaag? Laten we dat even aan een testje onderwerpen. Blue Note heeft veel weg van een Mikaël, maar dat is het niet, en toch weer wel. Volg je nog? We verklaren ons nader.

Jack, een voormalig topbokser, komt, half gedwongen en half uit revanchedrang, terug in het wereldje. Hij wil bewijzen dat hij in een eerlijk gevecht zijn voormalige rivaal wèl kan verslaan. Zijn wereld is nog steeds dezelfde. Uitblinken in boksen en ontspannen genieten van blues en jazz, dat zijn nog steeds zijn doelen. Maar de wereld rondom hem is veranderd. Zijn manager van weleer is een gladde zakenman-gangster geworden en de echte gangsters worden zenuwachtig, want het einde van de Drooglegging dreigt hun inkomsten, welja, droog te leggen.

Ook muzikanten worden nerveus, als alcohol vrij verkrijgbaar wordt, zullen mensen dan nog wel de bars bezoeken waar zij hun inkomen bij elkaar spelen? En wat betekent de opkomst van de grammofoonplaat voor hen? De wereld wordt ook voor muzikanten een prijskamp. Een waar gevestigde waarden moeten opboksen tegen opkomend talent én tegen vernieuwing.

De ongemeen harde kant van the American dream... Het is een dubbeltje dat op de goede kant kan vallen en je rijk maken, of op de verkeerde kant, wat je ondergang kan zijn. Dit thema doet enorm denken aan Giant, de topstrip van Mikaël die twee jaar geleden zeer goed in de smaak viel. Ook de grafische stijl van deze Blue Note zou je kunnen omschrijven als die van Mikaël, wat morsiger en ruwer misschien, maar qua sfeer erg gelijkend. Om de verwarring helemaal compleet te maken heet de tekenaar van Blue Note evenzeer Mikaël. Gelukkig voegt deze Mikaël de achternaam Bourgouin toe, zodat we zeker kunnen zijn dat beide heren niet één en dezelfde persoon zijn. Mikaël Bourgouin tekende eerder onder meer de reeks Codex Angelicus.

Voor Blue Note schreef hij ook het scenario, samen met Mathieu Mariolle (De Hand van de Duivel, De Werelden van Thorgal - Kriss van Valnor). De heren benadrukken dat het scenario een spontane wisselwerking was met gelijke inbreng. De verhaalelementen die ze gebruiken zijn niet zozeer nieuw, maar door de opbouw die ze kiezen, is wat ze ermee doen een onverwacht schot in de roos.

Laat je ons een selectie maken van de vijf beste titels van Dark Dragon Books, dan is Blue Note er ongetwijfeld eentje van.