Geschreven door : Koen Driessens - Categorieën : Reviews De Stripspeciaalzaak

Alex senator - 7: De macht en de eeuwigheid

Alex senator - 7: De macht en de eeuwigheid

De eerste wet van het heldendom

Alex, de Gallo-Romeinse avonturier, behoort zo stilaan zelf tot de oudheid: zeventig jaar geleden debuteerde Alex in het prille stripblad Kuifje. Een feit dat dit najaar herdacht wordt met een expo in Brussel, komende uit Angoulême, echter niet in het Belgisch Stripcentrum, maar in de toepasselijke Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis. Veni en vidi allen daarheen!

Geestelijke vader Jacques Martin trok in 2010 naar de Elyseese Velden, maar zijn Alex is vandaag levendiger dan ooit. Martin was toen al een decennium niet meer actief als tekenaar en besteedde zijn reeksen uit aan minder tot niet getalenteerde volgelingen. De jarenlang aanslepende neergang van die reeksen en Martins overlijden waren voor ondergetekende, als fan van het tweede uur (het eerste uur was voor mij te vroeg), respectievelijk de reden en de aanleiding om de aanschaf ervan voortaan stop te zetten. Acta fabula est, wat mij betrof. De wisselende kwaliteit van de Alexen die volgden, gaven me gelijk.

En toch, errare humanum est, want in 2012 begon een Alex-spin-off die wél het volgen waard was. Auteur was dan ook niet zomaar de eerste de beste kloon van Martin, maar Valérie Mangin die haar lauweren al verdiend had. Net als Alex zelf, die het schopte van slaaf tot senator. Alex Senator is weliswaar geen reeks met afzonderlijke verhalen zoals de reguliere Alex-serie, maar een opeenvolging van episoden in grotere gehelen, waarin de personages en hun verhoudingen evolueren. Niettemin is de serie toch trouw aan het universum van Martin: de albums staan bol van geheime genootschappen en intriges, exotische locaties en ondergrondse oorden, de slechteriken zijn heerlijk slecht en nogal wat plotwisselingen zijn voorspelbaar. Het maakt de albums vertrouwd herkenbaar, hoewel ze toch van de hoofdreeks afwijken. Al was het maar dat ze veel beter getekend zijn.

In dit zevende deel verplaatst de zoektocht van zowel de fractie-Alex als Livia (Augustus' kenau) naar het kostbare orichalcumbeeld zich van Egypte naar Rome zelf. Met een (natuurlijk ondergrondse) voorlopige finale, die een van de hoofdrolspelers fataal wordt. In dat opzicht is deze spin-off ook anders dan de moederreeks, waarin ook wel eens personages sneuvelden, maar nooit hoofdpersonages. Alex en Enak moeten op hun rijpe leeftijd nu toch beter weten dan te zondigen tegen de eerste wet van het heldendom: hecht je niet aan een vrouw of kind, want die maken je kwetsbaar. Benieuwd hoe ze 't er zelf van afbrengen wanneer de aangekondigde spin-off over de jeugdjaren van Alex start.